Händlein

German

Etymology

    Hand +‎ -lein

    Noun

    Händlein n (strong, genitive Händleins, plural Händlein)

    1. diminutive of Hand

    Declension

    Declension of Händlein [neuter, strong]
    singular plural
    indef. def. noun def. noun
    nominative ein das Händlein die Händlein
    genitive eines des Händleins der Händlein
    dative einem dem Händlein den Händlein
    accusative ein das Händlein die Händlein