Guorthegirnus

Latin

Alternative forms

Etymology

    Borrowed from Old Welsh Guorthigirn, from Proto-Brythonic *Gworθɨɣern.

    Pronunciation

    Proper noun

    Guorthegirnus m sg (genitive Guorthegirnī); second declension

    1. (Medieval Latin) a male given name, equivalent to English Vortigern
      • (Can we date this quote?), Nennius, Historia Brittonum‎[1]:
        Hencgestus postmodum grande præparans convivium regi guorthegirno et senioribus militibus eius
        (please add an English translation of this quotation)
      • (Can we date this quote?), Nennius, Historia Brittonum‎[2]:
        Factum est autem post mortem guorthemeri filii regis guorthegirni henegesto confortato et ad se multis iterum navibus congregatis
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    Second-declension noun, singular only.