Grundart
German
Etymology
Noun
Grundart f (genitive Grundart, plural Grundarten)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | eine | die | Grundart | die | Grundarten |
| genitive | einer | der | Grundart | der | Grundarten |
| dative | einer | der | Grundart | den | Grundarten |
| accusative | eine | die | Grundart | die | Grundarten |
See also
- Grundrechenart