Graecus

See also: graecus

Latin

Alternative forms

  • graecus (alternative letter-case form)

Etymology

    Borrowed from Ancient Greek Γραικός (Graikós).

    Pronunciation

    Adjective

    Graecus (feminine Graeca, neuter Graecum, adverb Graecē); first/second-declension adjective

    1. Greek, Grecian, of or pertaining to the Greek people.
      Synonyms: Grāius, Achīvus, Argīvus
      ritus Graecus
      Greek rite
      • 1736. Henrici Stephani de abusu linguae graecae in quibusdam vocibus quas latina usurpat admonitio. Io. Henr. Kromayeri adnotationibus nondum editis instructam denuo publicavit Frider. Guiliel. Roloffius, in the praefatio:
        Graecum est, non legitur.
        It's Greek, it cannot be read.

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative Graecus Graeca Graecum Graecī Graecae Graeca
    genitive Graecī Graecae Graecī Graecōrum Graecārum Graecōrum
    dative Graecō Graecae Graecō Graecīs
    accusative Graecum Graecam Graecum Graecōs Graecās Graeca
    ablative Graecō Graecā Graecō Graecīs
    vocative Graece Graeca Graecum Graecī Graecae Graeca

    Derived terms

    Noun

    Graecus m (genitive Graecī, feminine Graeca); second declension

    1. a Greek (person)

    Declension

    Second-declension noun.

    Descendants

    References

    • “Graecus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “Graecus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • “Graecus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • "Graecus", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
    • “Graecus”, in William Smith, editor (1848), A Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, London: John Murray