Gekeife
German
Etymology
keifen + Ge- -e
Pronunciation
Noun
Gekeife n (strong, genitive Gekeifes, no plural)
Declension
| singular | |||
|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | |
| nominative | ein | das | Gekeife |
| genitive | eines | des | Gekeifes |
| dative | einem | dem | Gekeife |
| accusative | ein | das | Gekeife |
Further reading
- “Gekeife” in Duden online