Frankenfeld

German

Etymology

By surface analysis, Franke +‎ -n- +‎ Feld.

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈfʁaŋkn̩ˌfɛlt]
  • Hyphenation: Fran‧ken‧feld

Proper noun

Frankenfeld n (proper noun, genitive Frankenfelds or (optionally with an article) Frankenfeld)

  1. a municipality of Heidekreis district, Lower Saxony

Declension

Declension of Frankenfeld [sg-only, neuter, toponym]
singular
def. noun
nominative das Frankenfeld
genitive des Frankenfelds, Frankenfeld1
dative dem Frankenfeld
accusative das Frankenfeld

1Optionally with an article.

Derived terms

Proper noun

Frankenfeld m or f (proper noun, surname, masculine genitive Frankenfelds or (with an article) Frankenfeld, feminine genitive Frankenfeld, plural Frankenfelds)

  1. a surname

Declension

Declension of Frankenfeld [masculine // feminine, surname]
singular plural
masculine feminine
indef. def. noun indef. def. noun def. noun
nominative (ein) (der) Frankenfeld (eine) (die) Frankenfeld (die) Frankenfelds
genitive (eines) (des) Frankenfelds, Frankenfeld1 (einer) (der) Frankenfeld (der) Frankenfelds
dative (einem) (dem) Frankenfeld (einer) (der) Frankenfeld (den) Frankenfelds
accusative (einen) (den) Frankenfeld (eine) (die) Frankenfeld (die) Frankenfelds

1With an article.