Fortkommen
See also: fortkommen
German
Etymology
From the verb fortkommen.
Pronunciation
Noun
Fortkommen n (strong, genitive Fortkommens, no plural)
Declension
| singular | |||
|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | |
| nominative | ein | das | Fortkommen |
| genitive | eines | des | Fortkommens |
| dative | einem | dem | Fortkommen |
| accusative | ein | das | Fortkommen |
Further reading
- “Fortkommen” in Duden online