Flair
See also: flair
German
Etymology
Pronunciation
Noun
Flair n or m (strong, genitive Flairs, plural Flairs)
- flair (distinctive style or elegance)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | das, der | Flair | die | Flairs |
| genitive | eines | des | Flairs | der | Flairs |
| dative | einem | dem | Flair | den | Flairs |
| accusative | ein, einen | das, den | Flair | die | Flairs |
Further reading
- “Flair” in Duden online