Fayence
German
Etymology
Borrowed from French fayence, a dated spelling of faïence.
Pronunciation
Noun
Fayence f (genitive Fayence, plural Fayencen)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | eine | die | Fayence | die | Fayencen |
| genitive | einer | der | Fayence | der | Fayencen |
| dative | einer | der | Fayence | den | Fayencen |
| accusative | eine | die | Fayence | die | Fayencen |