Faultier
See also: faultier
German
Etymology
Pronunciation
Noun
Faultier n (strong, genitive Faultieres or Faultiers, plural Faultiere)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | das | Faultier | die | Faultiere |
| genitive | eines | des | Faultieres, Faultiers | der | Faultiere |
| dative | einem | dem | Faultier, Faultiere1 | den | Faultieren |
| accusative | ein | das | Faultier | die | Faultiere |
1Now rare, see notes.