Fakriye

Turkish

Etymology

    From Fahri + -iye.

    Proper noun

    Fakriye

    1. (historical) Facria a village in Dobruja, in eastern Romania. Renamed to Făclia.

    Declension

    Declension of Fakriye
    singular plural
    nominative Fakriye Fakriyeler / Fakriye'ler
    definite accusative Fakriye'yi Fakriyeleri / Fakriye'leri
    dative Fakriye'ye Fakriyelere / Fakriye'lere
    locative Fakriye'de Fakriyelerde / Fakriye'lerde
    ablative Fakriye'den Fakriyelerden / Fakriye'lerden
    genitive Fakriye'nin Fakriyelerin / Fakriye'lerin
    Possessive forms of Fakriye
    singular plural
    benim (my) Fakriye'm Fakriyelerim
    Fakriye'lerim
    senin (your) Fakriye'n Fakriyelerin
    Fakriye'lerin
    onun (his/her/its) Fakriye'si Fakriyeleri
    Fakriye'leri
    bizim (our) Fakriye'miz Fakriyelerimiz
    Fakriye'lerimiz
    sizin (your) Fakriye'niz Fakriyeleriniz
    Fakriye'leriniz
    onların (their) Fakriye'si
    Fakriyeleri
    Fakriye'leri
    Fakriyeleri
    Fakriye'leri