Ergeber
German
Etymology
From ergeben.
Noun
Ergeber m (strong, genitive Ergebers, plural Ergeber, feminine Ergeberin)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | der | Ergeber | die | Ergeber |
| genitive | eines | des | Ergebers | der | Ergeber |
| dative | einem | dem | Ergeber | den | Ergebern |
| accusative | einen | den | Ergeber | die | Ergeber |
Related terms
Categories: