Erbin
See also: erbín
German
Etymology
Pronunciation
Noun
Erbin f (genitive Erbin, plural Erbinnen, masculine Erbe)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | eine | die | Erbin | die | Erbinnen |
| genitive | einer | der | Erbin | der | Erbinnen |
| dative | einer | der | Erbin | den | Erbinnen |
| accusative | eine | die | Erbin | die | Erbinnen |