Epiroticus

Latin

Etymology

    Borrowed from Ancient Greek ἠπειρωτικός (ēpeirōtikós, “continental; Epirotic”). By surface analysis, Ēpīrōtēs + -icus.

    Adjective

    Ēpīrōticus (feminine Ēpīrōtica, neuter Ēpīrōticum); first/second-declension adjective

    1. Epirotic, of Epirus
      • 68 BCE – 44 BCE, Cicero, Epistulae ad Atticum 5.20.9:
        tuas etiam Epiroticas exspecto litteras, ut habeam rationem non modo negoti verum etiam oti tui
        I am also waiting for letters from you from Epirus, to know not only of your business but also how you pass time
    2. (Renaissance Latin) Albanian
      • 1635, Frang Bardhi, Dictionarium Latino Epiroticum [Latin-Albanian Dictionary]:
        ideò sub finem operis habes […] nonnulla etiam vocabula Turcicè, atque Epiroticè expressa, ex quibus facilè erit inter utrumque sermonem diversitatem colligere
        therefore at the end of the work you have […] also some terms expressed in Turkish and Albanian, from which it will be easy to infer the difference between the two languages

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative Ēpīrōticus Ēpīrōtica Ēpīrōticum Ēpīrōticī Ēpīrōticae Ēpīrōtica
    genitive Ēpīrōticī Ēpīrōticae Ēpīrōticī Ēpīrōticōrum Ēpīrōticārum Ēpīrōticōrum
    dative Ēpīrōticō Ēpīrōticae Ēpīrōticō Ēpīrōticīs
    accusative Ēpīrōticum Ēpīrōticam Ēpīrōticum Ēpīrōticōs Ēpīrōticās Ēpīrōtica
    ablative Ēpīrōticō Ēpīrōticā Ēpīrōticō Ēpīrōticīs
    vocative Ēpīrōtice Ēpīrōtica Ēpīrōticum Ēpīrōticī Ēpīrōticae Ēpīrōtica

    Further reading

    • “Epirus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “Epirus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.