Endzeit
German
Etymology
Compound of End(e) (“end”) + Zeit (“time”).
Pronunciation
Noun
Endzeit f (genitive Endzeit, no plural)
Declension
| singular | |||
|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | |
| nominative | eine | die | Endzeit |
| genitive | einer | der | Endzeit |
| dative | einer | der | Endzeit |
| accusative | eine | die | Endzeit |
Derived terms
- Endzeitfilm
- Endzeitstimmung
Further reading
- “Endzeit” in Duden online