Endspurt
German
Etymology
Pronunciation
Noun
Endspurt m (strong, genitive Endspurtes or Endspurts, plural Endspurte)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | der | Endspurt | die | Endspurte |
| genitive | eines | des | Endspurtes, Endspurts | der | Endspurte |
| dative | einem | dem | Endspurt, Endspurte1 | den | Endspurten |
| accusative | einen | den | Endspurt | die | Endspurte |
1Now rare, see notes.