Elfin
See also: elfin
German
Etymology
From Elf (“elf”) + -in (“female”).
Pronunciation
Noun
Elfin f (genitive Elfin, plural Elfinnen, masculine Elf)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | eine | die | Elfin | die | Elfinnen |
| genitive | einer | der | Elfin | der | Elfinnen |
| dative | einer | der | Elfin | den | Elfinnen |
| accusative | eine | die | Elfin | die | Elfinnen |