Einsprachigkeit

German

Etymology

    einsprachig (“monolinugual”) +‎ -keit

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈaɪ̯nˌʃpʁaːχɪçkaɪ̯t/
    • Audio (Germany (Berlin)):(file)
    • Hyphenation: Ein‧spra‧chig‧keit

    Noun

    Einsprachigkeit f (genitive Einsprachigkeit, no plural)

    1. monolingualism, unilingualism, monoglottism
      Synonyms: Monolingualismus, Monolinguismus, Monolingualität
      Antonyms: Mehrsprachigkeit, Vielsprachigkeit; * Zweisprachigkeit; * Dreisprachigkeit; Multilingualismus

    Declension

    Declension of Einsprachigkeit [sg-only, feminine]
    singular
    indef. def. noun
    nominative eine die Einsprachigkeit
    genitive einer der Einsprachigkeit
    dative einer der Einsprachigkeit
    accusative eine die Einsprachigkeit