Einfall
German
Etymology
Deverbal from einfallen.
Pronunciation
Noun
Einfall m (strong, genitive Einfalles or Einfalls, plural Einfälle)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | der | Einfall | die | Einfälle |
| genitive | eines | des | Einfalles, Einfalls | der | Einfälle |
| dative | einem | dem | Einfall, Einfalle1 | den | Einfällen |
| accusative | einen | den | Einfall | die | Einfälle |
1Now rare, see notes.