Einbaum
German
Etymology
Ca. 1800, from Bavarian and Alemannic German dialects. By surface analysis, ein (“one”) + Baum (“tree”). Perhaps backformed from the adjective *einbäumig, *einbäumen (“made of one tree”) attested in Old High German einboumig, Middle Low German ênbômen, Old English ānbȳme.
Pronunciation
Noun
Einbaum m (strong, genitive Einbaums or Einbaumes, plural Einbäume)
- dugout (kind of canoe)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | der | Einbaum | die | Einbäume |
| genitive | eines | des | Einbaums, Einbaumes | der | Einbäume |
| dative | einem | dem | Einbaum, Einbaume1 | den | Einbäumen |
| accusative | einen | den | Einbaum | die | Einbäume |
1Now rare, see notes.