German
Pronunciation
- IPA(key): /ˈaɪ̯nˌbʏʁɡɐn/
- Hyphenation: Ein‧bür‧gern
Noun
Einbürgern n (strong, genitive Einbürgerns, no plural)
- gerund of einbürgern
Declension
Declension of Einbürgern [sg-only, neuter, strong]
|
|
singular
|
|
|
indef.
|
def.
|
noun
|
| nominative
|
ein
|
das
|
Einbürgern
|
| genitive
|
eines
|
des
|
Einbürgerns
|
| dative
|
einem
|
dem
|
Einbürgern
|
| accusative
|
ein
|
das
|
Einbürgern
|
Hidden categories:
- Pages with entries
- Pages with 1 entry