Dymaeus

Latin

Etymology

    Borrowed from Ancient Greek Δυμαῖος (Dumaîos). By surface analysis, Dȳm(ē) + -aeus.

    Adjective

    Dymaeus (feminine Dymaea, neuter Dymaeum); first/second-declension adjective

    1. Dymaean (of, from or relating to Dyme)

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative Dymaeus Dymaea Dymaeum Dymaeī Dymaeae Dymaea
    genitive Dymaeī Dymaeae Dymaeī Dymaeōrum Dymaeārum Dymaeōrum
    dative Dymaeō Dymaeae Dymaeō Dymaeīs
    accusative Dymaeum Dymaeam Dymaeum Dymaeōs Dymaeās Dymaea
    ablative Dymaeō Dymaeā Dymaeō Dymaeīs
    vocative Dymaee Dymaea Dymaeum Dymaeī Dymaeae Dymaea

    Descendants

    • ⇒ English: Dymaean
    • ⇒ French: dyméen
    • Italian: dimeo

    Noun

    Dymaeus m sg (genitive Dymaeī); second declension

    1. Dymaean (native or inhabitant of Dyme) (usually male)

    Declension

    Second-declension noun.

    singular plural
    nominative Dymaeus Dymaeī
    genitive Dymaeī Dymaeōrum
    dative Dymaeō Dymaeīs
    accusative Dymaeum Dymaeōs
    ablative Dymaeō Dymaeīs
    vocative Dymaee Dymaeī

    Descendants

    • ⇒ English: Dymaean
    • ⇒ French: Dyméen
    • Italian: dimeo

    Further reading

    • “Dymaeus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.