Doppeldecker
German
Etymology
From doppel- (“double, dual”) + Deck (“deck”) + -er (“er”).
Pronunciation
Noun
Doppeldecker m (strong, genitive Doppeldeckers, plural Doppeldecker)
- (aviation) biplane
- double-decker bus
- Synonym: Doppeldeckerbus
- double penetration
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | der | Doppeldecker | die | Doppeldecker |
| genitive | eines | des | Doppeldeckers | der | Doppeldecker |
| dative | einem | dem | Doppeldecker | den | Doppeldeckern |
| accusative | einen | den | Doppeldecker | die | Doppeldecker |
Further reading
- “Doppeldecker” in Duden online