Donnern
See also: donnern
German
Pronunciation
Etymology 1
From the verb donnern.
Noun
Donnern n (strong, genitive Donnerns, no plural)
Declension
| singular | |||
|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | |
| nominative | ein | das | Donnern |
| genitive | eines | des | Donnerns |
| dative | einem | dem | Donnern |
| accusative | ein | das | Donnern |
Related terms
Etymology 2
Noun
Donnern
- dative plural of Donner