Disulfit
German
Etymology
Noun
Disulfit n (strong, genitive Disulfits, plural Disulfite)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | das | Disulfit | die | Disulfite |
| genitive | eines | des | Disulfits | der | Disulfite |
| dative | einem | dem | Disulfit | den | Disulfiten |
| accusative | ein | das | Disulfit | die | Disulfite |
Further reading
- “Disulfit” in Duden online