Diskutant
German
Pronunciation
Noun
Diskutant m (weak, genitive Diskutanten, plural Diskutanten, feminine Diskutantin)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | der | Diskutant | die | Diskutanten |
| genitive | eines | des | Diskutanten | der | Diskutanten |
| dative | einem | dem | Diskutanten | den | Diskutanten |
| accusative | einen | den | Diskutanten | die | Diskutanten |