Diskordier
German
Noun
Diskordier m (strong, genitive Diskordiers, plural Diskordier)
- (rare) Discordian (follower of Discordianism)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | der | Diskordier | die | Diskordier |
| genitive | eines | des | Diskordiers | der | Diskordier |
| dative | einem | dem | Diskordier | den | Diskordiern |
| accusative | einen | den | Diskordier | die | Diskordier |