Dicle

Turkish

Dicle ilçesi

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish دجله (dicle), from Classical Persian دجله (dijla), borrowed from Arabic دِجْلَة (dijla).

    Pronunciation

    • IPA(key): /did͡ʒˈle/

    Proper noun

    Dicle

    1. the Tigris (a river)
    2. a female given name
    3. a town and district of Diyarbakır Province, Turkey

    Declension

    Declension of Dicle
    singular plural
    nominative Dicle Dicleler / Dicle'ler
    definite accusative Dicle'yi Dicleleri / Dicle'leri
    dative Dicle'ye Diclelere / Dicle'lere
    locative Dicle'de Diclelerde / Dicle'lerde
    ablative Dicle'den Diclelerden / Dicle'lerden
    genitive Dicle'nin Diclelerin / Dicle'lerin
    Possessive forms of Dicle
    singular plural
    benim (my) Dicle'm Diclelerim
    Dicle'lerim
    senin (your) Dicle'n Diclelerin
    Dicle'lerin
    onun (his/her/its) Dicle'si Dicleleri
    Dicle'leri
    bizim (our) Dicle'miz Diclelerimiz
    Dicle'lerimiz
    sizin (your) Dicle'niz Dicleleriniz
    Dicle'leriniz
    onların (their) Dicle'si
    Dicleleri
    Dicle'leri
    Dicleleri
    Dicle'leri

    Derived terms

    • Dicleli

    Further reading