Denkart
German
Etymology
Pronunciation
Noun
Denkart f (genitive Denkart, plural Denkarten)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | eine | die | Denkart | die | Denkarten |
| genitive | einer | der | Denkart | der | Denkarten |
| dative | einer | der | Denkart | den | Denkarten |
| accusative | eine | die | Denkart | die | Denkarten |