Defizit
German
Etymology
From French déficit, from Latin dēficit.
Pronunciation
Noun
Defizit n (strong, genitive Defizites or Defizits, plural Defizite)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | das | Defizit | die | Defizite |
| genitive | eines | des | Defizites, Defizits | der | Defizite |
| dative | einem | dem | Defizit, Defizite1 | den | Defiziten |
| accusative | ein | das | Defizit | die | Defizite |
1Now rare, see notes.
Antonyms
- Suffizit
Hyponyms
- Aufmerksamkeitsdefizit (“attention deficit”)
- Haushaltsdefizit (“budget deficit”)
- Handelsdefizit (“trade deficit”)
- Jahresdefizit (“annual deficit”)
- Staatsdefizit (“national deficit”)
- Selendefizit (“selenium deficiency”)