Dankopfer
German
Etymology
Pronunciation
Noun
Dankopfer n (strong, genitive Dankopfers, plural Dankopfer)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | das | Dankopfer | die | Dankopfer |
| genitive | eines | des | Dankopfers | der | Dankopfer |
| dative | einem | dem | Dankopfer | den | Dankopfern |
| accusative | ein | das | Dankopfer | die | Dankopfer |
Further reading
- “Dankopfer” in Deutsches Wörterbuch von Jacob und Wilhelm Grimm, 16 vols., Leipzig 1854–1961.