Danaeius

Latin

Etymology

    By surface analysis, Danaē + -ius.

    Pronunciation

    Adjective

    Danaēius (feminine Danaēia, neuter Danaēium); first/second-declension adjective

    1. of or pertaining to Danaë
      • 2 CE, Ovidius, Ars Amatoria 1.225:
        Hōs făcĭto Armĕnĭōs, haec est Dănăēĭă Persis
        (please add an English translation of this quotation)
      1. construed with hērōs (“hero”): the Greek hero Perseus, son of Danaë
        • 16 BCE, Ovidius, Amores 3.6.13:
          Nunc ĕgŏ, quās hăbŭit pinnās Dănăēĭŭs hērōs
          (please add an English translation of this quotation)
        • 8 CE, Ovidius, Metamorphoses 5.1:
          Dumque ea Cephenum medio Dănăēĭŭs hērōs
          agmine commemorat, fremida regalia turba atria complentur.
          (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative Danaēius Danaēia Danaēium Danaēiī Danaēiae Danaēia
    genitive Danaēiī Danaēiae Danaēiī Danaēiōrum Danaēiārum Danaēiōrum
    dative Danaēiō Danaēiae Danaēiō Danaēiīs
    accusative Danaēium Danaēiam Danaēium Danaēiōs Danaēiās Danaēia
    ablative Danaēiō Danaēiā Danaēiō Danaēiīs
    vocative Danaēie Danaēia Danaēium Danaēiī Danaēiae Danaēia