Cyrenaicus

Latin

Etymology

Borrowed from Ancient Greek Κυρηναϊκός (Kurēnaïkós), from Κυρήνη (Kurḗnē) +‎ -ικός (-ikós).

By surface analysis, Cȳrēnē +‎ -icus.

Pronunciation

Adjective

Cȳrēnaicus (feminine Cȳrēnaica, neuter Cȳrēnaicum); first/second-declension adjective

  1. Cyrenaic (of, from or relating to Cyrene, Libya)

Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative Cȳrēnaicus Cȳrēnaica Cȳrēnaicum Cȳrēnaicī Cȳrēnaicae Cȳrēnaica
genitive Cȳrēnaicī Cȳrēnaicae Cȳrēnaicī Cȳrēnaicōrum Cȳrēnaicārum Cȳrēnaicōrum
dative Cȳrēnaicō Cȳrēnaicae Cȳrēnaicō Cȳrēnaicīs
accusative Cȳrēnaicum Cȳrēnaicam Cȳrēnaicum Cȳrēnaicōs Cȳrēnaicās Cȳrēnaica
ablative Cȳrēnaicō Cȳrēnaicā Cȳrēnaicō Cȳrēnaicīs
vocative Cȳrēnaice Cȳrēnaica Cȳrēnaicum Cȳrēnaicī Cȳrēnaicae Cȳrēnaica

Descendants

  • Catalan: cirenaic
  • → English: Cyrenaic
  • French: cyrénaïque
  • Italian: cirenaico
  • Spanish: cirenaico

Further reading

  • “Cȳrēnaicus, a, um”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.