Cumaeus

Latin

Etymology

    Borrowed from Ancient Greek Κυμαῖος (Kumaîos). By surface analysis, Cum(ae) + -aeus.

    Adjective

    Cumaeus (feminine Cumaea, neuter Cumaeum); first/second-declension adjective

    1. Cumaean (of, from or relating to Cumae)

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative Cumaeus Cumaea Cumaeum Cumaeī Cumaeae Cumaea
    genitive Cumaeī Cumaeae Cumaeī Cumaeōrum Cumaeārum Cumaeōrum
    dative Cumaeō Cumaeae Cumaeō Cumaeīs
    accusative Cumaeum Cumaeam Cumaeum Cumaeōs Cumaeās Cumaea
    ablative Cumaeō Cumaeā Cumaeō Cumaeīs
    vocative Cumaee Cumaea Cumaeum Cumaeī Cumaeae Cumaea

    Descendants

    • ⇒ English: Cumaean
    • ⇒ French: Cuméen
    • Italian: cumeo

    Noun

    Cumaeus m sg (genitive Cumaeī); second declension

    1. Cumaean (native or inhabitant of Cumae) (usually male)

    Declension

    Second-declension noun.

    singular plural
    nominative Cumaeus Cumaeī
    genitive Cumaeī Cumaeōrum
    dative Cumaeō Cumaeīs
    accusative Cumaeum Cumaeōs
    ablative Cumaeō Cumaeīs
    vocative Cumaee Cumaeī

    Descendants

    Further reading

    • “Cumaeus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.