Cingulum
See also: cingulum
German
Pronunciation
Noun
Cingulum n (strong, genitive Cingulums, plural Cingulums or Cingula)
- alternative form of Zingulum
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | das | Cingulum | die | Cingulums, Cingula |
| genitive | eines | des | Cingulums | der | Cingulums, Cingula |
| dative | einem | dem | Cingulum | den | Cingulums, Cingula |
| accusative | ein | das | Cingulum | die | Cingulums, Cingula |
Latin
Etymology
(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ˈkɪŋ.ɡʊ.ɫũː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈt͡ʃiŋ.ɡu.lum]
Proper noun
Cingulum n sg (genitive Cingulī); second declension
Declension
Second-declension noun (neuter), with locative, singular only.
| singular | |
|---|---|
| nominative | Cingulum |
| genitive | Cingulī |
| dative | Cingulō |
| accusative | Cingulum |
| ablative | Cingulō |
| vocative | Cingulum |
| locative | Cingulī |
Derived terms
- Cingulānus
- Cingulānī
Descendants
- Italian: Cingoli