Chorherr

German

Etymology

    From Chor +‎ Herr.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈkoːɐ̯ˌhɛʁ/
    • Audio (Germany (Berlin)):(file)
    • Hyphenation: Chor‧herr

    Noun

    Chorherr m (weak, genitive Chorherrn, plural Chorherren)

    1. (Roman Catholicism) canon (member of certain bodies in subject to an ecclesiastical rule)
      Synonyms: Kanoniker, Kanonikus, Stiftsherr

    Declension

    Declension of Chorherr [masculine, weak]
    singular plural
    indef. def. noun def. noun
    nominative ein der Chorherr die Chorherren
    genitive eines des Chorherrn der Chorherren
    dative einem dem Chorherrn den Chorherren
    accusative einen den Chorherrn die Chorherren

    Further reading