Canik
Turkish
Etymology
Inherited from Ottoman Turkish جانیك (Canik).
Pronunciation
- IPA(key): /dʒa.nic/
Proper noun
Canik
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | Canik | Canikler / Canik'ler |
| definite accusative | Canik'i | Canikleri / Canik'leri |
| dative | Canik'e | Caniklere / Canik'lere |
| locative | Canik'te | Caniklerde / Canik'lerde |
| ablative | Canik'ten | Caniklerden / Canik'lerden |
| genitive | Canik'in | Caniklerin / Canik'lerin |
| singular | plural | |
|---|---|---|
| benim (my) | Canik'im | Caniklerim |
| senin (your) | Canik'in | Caniklerin |
| onun (his/her/its) | Canik'i | Canikleri |
| bizim (our) | Canik'imiz | Caniklerimiz |
| sizin (your) | Canik'iniz | Canikleriniz |
| onların (their) | Canik'i Canikleri |
Canikleri |
Derived terms
- Canikli