Cadlubcus

Latin

Etymology

    Borrowed from Polish Kadłubek + -us m.

    Pronunciation

    Proper noun

    Cadlubcus m sg (genitive Cadlubcī); second declension

    1. a surname from Polish
      • 1626, Salomon Neugebauer, Icones et vitae principum ac regum Poloniae omnium, page 6:
        Vincentius Cadlubcus primus rerum Polonicarum scriptor, patre adhuc superstice, parricidium ab eo admissum, sed extincto demum patre, ipsoque iam rerum potiente, illud patefactum narrat.
        Wincenty Kadłubek, the first writer of Polish affairs, relates that his father, still a superstitious man, admitted to parricide, but that it was finally revealed when his father died and he himself was already in power.

    Declension

    Second-declension noun, singular only.

    singular
    nominative Cadlubcus
    genitive Cadlubcī
    dative Cadlubcō
    accusative Cadlubcum
    ablative Cadlubcō
    vocative Cadlubce