Bornit
See also: bornit
German
Noun
Bornit m (strong, genitive Bornits, plural Bornite)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | der | Bornit | die | Bornite |
| genitive | eines | des | Bornits | der | Bornite |
| dative | einem | dem | Bornit | den | Borniten |
| accusative | einen | den | Bornit | die | Bornite |
Further reading
- “Bornit” in Duden online