Bobrownik

See also: bobrownik

Polish

Etymology

    From bobrownik (“beaver hunter; beaver breeder”).

    • (village): calque of Old Prussian *Bebriniks or *Beb(i)rniks, from the surname of the owner.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bɔˈbrɔv.ɲik/
    • Rhymes: -ɔvɲik
    • Syllabification: Bo‧brow‧nik
    • Homophone: bobrownik

    Proper noun

    Bobrownik m pers

    1. a male surname

    Declension

    Declension of Bobrownik
    singular plural
    nominative Bobrownik Bobrownikowie
    genitive Bobrownika Bobrowników
    dative Bobrownikowi Bobrownikom
    accusative Bobrownika Bobrowników
    instrumental Bobrownikiem Bobrownikami
    locative Bobrowniku Bobrownikach
    vocative Bobrowniku Bobrownikowie

    Proper noun

    Bobrownik f (indeclinable)

    1. a female surname

    Proper noun

    Bobrownik m inan (related adjective bobrownicki)

    1. a village in Warmian-Masurian Voivodeship, Poland

    Declension

    Declension of Bobrownik
    singular
    nominative Bobrownik
    genitive Bobrownika
    dative Bobrownikowi
    accusative Bobrownik
    instrumental Bobrownikiem
    locative Bobrowniku
    vocative Bobrowniku

    Derived terms

    References

    1. ^ Kazimierz Rymut, Urszula Bijak, Barbara Czopek-Kopciuch, editors (1996), “Bobrownik”, in Nazwy miejscowe Polski: historia, pochodzenie, zmiany (in Polish), volume 1, Kraków: Wydawnictwo Instytutu Języka Polskiego PAN, →ISBN, page 280