Blondschopf
German
Etymology
Pronunciation
Noun
Blondschopf m (strong, genitive Blondschopfes or Blondschopfs, plural Blondschöpfe)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | der | Blondschopf | die | Blondschöpfe |
| genitive | eines | des | Blondschopfes, Blondschopfs | der | Blondschöpfe |
| dative | einem | dem | Blondschopf, Blondschopfe1 | den | Blondschöpfen |
| accusative | einen | den | Blondschopf | die | Blondschöpfe |
1Now rare, see notes.
Further reading
- “Blondschopf” in Duden online