Blondine
German
Etymology
Borrowed from French blondine.
Pronunciation
Noun
Blondine f (genitive Blondine, plural Blondinen)
- blonde (a blonde woman)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | eine | die | Blondine | die | Blondinen |
| genitive | einer | der | Blondine | der | Blondinen |
| dative | einer | der | Blondine | den | Blondinen |
| accusative | eine | die | Blondine | die | Blondinen |