Bistonius
Latin
Etymology
Borrowed from Ancient Greek Βιστόνιος (Bistónios).
Adjective
Bistonius (feminine Bistonia, neuter Bistonium); first/second-declension adjective
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | Bistonius | Bistonia | Bistonium | Bistoniī | Bistoniae | Bistonia | |
| genitive | Bistoniī | Bistoniae | Bistoniī | Bistoniōrum | Bistoniārum | Bistoniōrum | |
| dative | Bistoniō | Bistoniae | Bistoniō | Bistoniīs | |||
| accusative | Bistonium | Bistoniam | Bistonium | Bistoniōs | Bistoniās | Bistonia | |
| ablative | Bistoniō | Bistoniā | Bistoniō | Bistoniīs | |||
| vocative | Bistonie | Bistonia | Bistonium | Bistoniī | Bistoniae | Bistonia | |
Descendants
- ⇒ English: Bistonian
- ⇒ French: bistonien, Bistonien
- Italian: bistonio
- Spanish: bistonio
Further reading
- “Bistonius”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.