Beyn

German

Noun

Beyn n (strong, genitive Beynes or Beyns, plural Beyne)

  1. obsolete spelling of Bein

Declension

Declension of Beyn [neuter, strong]
singular plural
indef. def. noun def. noun
nominative ein das Beyn die Beyne
genitive eines des Beynes, Beyns der Beyne
dative einem dem Beyn, Beyne1 den Beynen
accusative ein das Beyn die Beyne

1Now rare, see notes.