Benehmen
See also: benehmen
German
Pronunciation
Noun
Benehmen n (strong, genitive Benehmens, no plural)
Declension
| singular | |||
|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | |
| nominative | ein | das | Benehmen |
| genitive | eines | des | Benehmens |
| dative | einem | dem | Benehmen |
| accusative | ein | das | Benehmen |