Bekennen

German

Noun

Bekennen n (strong, genitive Bekennens, no plural)

  1. gerund of bekennen

Declension

Declension of Bekennen [sg-only, neuter, strong]
singular
indef. def. noun
nominative ein das Bekennen
genitive eines des Bekennens
dative einem dem Bekennen
accusative ein das Bekennen