Bebrycius
Latin
Etymology
Borrowed from Ancient Greek Βεβρύκιος (Bebrúkios), from Βέβρυκ- (Bébruk-) + -ιος (-ios).
By surface analysis, Bebryc- + -ius.
Adjective
Bebrycius (feminine Bebrycia, neuter Bebrycium); first/second-declension adjective
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | Bebrycius | Bebrycia | Bebrycium | Bebryciī | Bebryciae | Bebrycia | |
| genitive | Bebryciī | Bebryciae | Bebryciī | Bebryciōrum | Bebryciārum | Bebryciōrum | |
| dative | Bebryciō | Bebryciae | Bebryciō | Bebryciīs | |||
| accusative | Bebrycium | Bebryciam | Bebrycium | Bebryciōs | Bebryciās | Bebrycia | |
| ablative | Bebryciō | Bebryciā | Bebryciō | Bebryciīs | |||
| vocative | Bebrycie | Bebrycia | Bebrycium | Bebryciī | Bebryciae | Bebrycia | |
Related terms
Descendants
Further reading
- “Bebrycius”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.