Beatnik
German
Etymology
Borrowed from English beatnik.
Pronunciation
Noun
Beatnik m (strong, genitive Beatniks or Beatnik, plural Beatniks)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | der | Beatnik | die | Beatniks |
| genitive | eines | des | Beatniks, Beatnik | der | Beatniks |
| dative | einem | dem | Beatnik | den | Beatniks |
| accusative | einen | den | Beatnik | die | Beatniks |
Further reading
- “Beatnik” in Duden online