Bankerl
German
Etymology
Noun
Bankerl n (strong, genitive Bankerls, plural Bankerl)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | das | Bankerl | die | Bankerl |
| genitive | eines | des | Bankerls | der | Bankerl |
| dative | einem | dem | Bankerl | den | Bankerln |
| accusative | ein | das | Bankerl | die | Bankerl |
Further reading
- “Bankerl” in Duden online