Bahaitum

German

Etymology

    Bahai +‎ -tum

    Pronunciation

    • IPA(key): /baˈhaɪ̯tuːm/
    • Hyphenation: Ba‧hai‧tum

    Noun

    Bahaitum n (strong, genitive Bahaitums, no plural)

    1. Baháʼí Faith

    Declension

    Declension of Bahaitum [sg-only, neuter, strong]
    singular
    indef. def. noun
    nominative ein das Bahaitum
    genitive eines des Bahaitums
    dative einem dem Bahaitum
    accusative ein das Bahaitum